

Vorige week zijn Alexander en ik naar Dhaka, Bangladesh, geweest voor APAN61 (APAN staat voor Asia-Pacific Advanced Network). Dit soort conferenties worden vaak bekeken vanuit het perspectief van technische standaarden en backbone-capaciteit, maar onze tijd in Dhaka bevestigde dat de belangrijkste infrastructuur die we bouwen niet van glasvezel is gemaakt, maar van mensen.
Een federatieve stichting voor wereldwijde wetenschap
APAN had mij uitgenodigd om een keynote te geven met de titel "Staying Connected: A Federated, Open Foundation for Global Research & Education Collaboration" (Verbonden blijven: een federatieve, open basis voor wereldwijde samenwerking op het gebied van onderzoek en onderwijs). Behalve een grote eer was het geven van een keynote ook wel een beetje spannend voor mij – op een goede manier, "exciting", zou ik zeggen – en een persoonlijke mijlpaal. Maar de echte waarde zat 'm in de boodschap: hoe we als wereldwijde gemeenschap ervoor kunnen zorgen dat onderzoek en onderwijs niet worden belemmerd door geografie, geopolitiek of andere obstakels. Daarom ben ik ingegaan op zowel het waarom als het hoe van de noodzaak van een wereldwijde infrastructuur. Het was een herinnering dat ons werk binnen NREN's (zowel bij SURF als in het buitenland) bijdraagt aan een veel grotere, wereldwijde motor van samenwerking en vooruitgang voor wetenschap en onderwijs.
Naast de keynote heb ik ook nog een tweede presentatie gegeven in een Special Interest Group (SIG) over Science Engagement. Bij SURF hebben we het vaak over science engagement en hoe we onze inspanningen op dat gebied kunnen verbeteren, maar het was super inspirerend en nuttig om tijdens APAN te zien hoe dat in de praktijk gaat en met andere NREN's te praten over hoe zij dat aanpakken.
Specifieke conclusies uit de praktijk
Naast de momentjes op het podium vielen me vier dingen op:
Vooruitblik
Samenwerken met de regio Azië-Pacific is voor SURF niet voor de leuk (al is dat het ook), maar echt belangrijk voor een goed werkend en veerkrachtig wereldwijd onderzoeksecosysteem. We komen niet alleen terug met aantekeningen, maar ook met nieuwe samenwerkingsverbanden, connectiviteit die wereldwijde onderzoeksmogelijkheden voor onze SURF-leden mogelijk maakt, en een frisse kijk op wat het betekent om partner te zijn in deze internationale gemeenschap.
Speciale dank aan Mohammad Tawrit en het hele BdREN-team voor hun gastvrijheid en voor het laten zien van de toekomst van R&E in Azië.
Karin Wessel


